LAATSTE
ZES AFLEVERINGEN
320. FRIESE DOODLOPERS; (NIET) SCHAATSEN IN 1966 (08/03/2026)
319. MIJN MUSEUM-6-DAAGSE (5): HET SPOORWEGMUSEUM
(18/01/2026)
318. MIJN
MUSEUM-6_DAAGSE (4): DESIGN MUSEUM DEN
BOSCH (11/01/2026)
317. MIJN
MUSEUM-6-DAAGSE (3): DE
KUNSTENAARSFAMILIE TER BORCH (28/12/2025)
316. MIJN
MUSEUM-6-DAAGSE (2):
KUNSTENAARSDORPEN - HET JAAR 1913 (14/12/2025)
315. MIJN
MUSEUM-6-DAAGSE (1):
THUIS IN DE
17e EEUW (07/12/2025)
314. 'DE
BORSTPARTIJ ROEPT VRAGEN OP'; DE
ONBEKENDE MEESTER I.S. (09/11/2025)

In de vorige aflevering had ik het over mijn broertje Sjoerd
(inmiddels 65 jaar oud), die als kind wel kon schaatsen, in tegenstelling tot
mij. Er is nog iets wat hij goed kan, en ik niet: schilderen.
In 2022 schreef ik al eens over een tentoonstelling
waarvoor hij werk had ingezonden. Die was georganiseerd door het
woonzorgcentrum Domus Nostra van Saffier Ouderenzorg in Den Haag. Onder de
titel ‘Kunst vol verhalen’ maakte die expositie een tournee langs diverse
openbare bibliotheken in Den Haag.
Dit jaar is er opnieuw een expositie, deze keer ook samengesteld
uit de werken van bewoners van Swaenesteijn, naast die van Domus Nostra. De titel
luidt: ‘Onderweg, een expositie over de zoektocht naar jezelf, de ander en
ertoe doen’. De tentoonstelling is te zien in Theater en filmhuis Dakota in Den
Haag Zuidwest.
‘Onderweg’, zo zou het je leven van Sjoerd ook in één woord
kunnen samenvatten. In zijn jonge jaren heeft hij de meeste continenten van de
wereld bereisd als traveller, met een rugzak trekkend van lowbudget-logement naar
lowbudget-logement, meestal in het gezelschap van vrienden, medereizigers,
geestverwanten.
De afgelopen jaren is zijn wereld helaas ineengekrompen tot een
woonzorgcentrum. Fysieke en psychische beperkingen laten Sjoerd niet veel meer
over dan uit te kijken over de Residentie. Vanaf de 5e etage heeft hij een weids
uitzicht op de hoge torenflats in de verte, maar vooral op de wolkenpatronen
die zich aan de hemel ontrollen, en geen twee dagen gelijk zijn.
Hij fotografeert ze met zijn tablet, die hij 2 jaar geleden gekocht
heeft, omdat hij niet goed meer overweg kon met een smartphone. Op die tablet
bewerkt hij zijn foto’s met filters en allerlei trucs waar ik zelf geen weet
van heb, tot een compleet abstract kunstwerk. Dat gebruikt hij dan weer als
inspiratie voor zijn schilderijen.
Net als de vorige keer, laat ik Sjoerd straks zelf aan het
woord over zijn werken. Zijn verhalen zijn tot een tentoonstellingstekst
verwerkt door Ina Maria Freitas, beeldend therapeut bij Saffier.
Sjoerd heeft de tentoonstelling afgelopen donderdag bezocht
onder begeleiding (zie de foto boven dit stukje). Zelf was ik 2 dagen eerder al
gaan kijken. Het viel me meteen op dat onder de kleine 50 werken die de
expositie bevat, de 5 van Sjoerd de enige echt abstracte schilderijen waren.
Verder veel gezichten en dieren, ook begeleid door verhalen van de makers over
hun inspiratiebronnen.
Maar zoals gezegd laat ik hem verder zelf aan het woord.

Annapurna
Acrylverf
op doek
"Dit schilderij is gebaseerd op een foto die ik maakte van de
hoge berg Annapurna [in Nepal]. Tijdens mijn reis reden we in een busje langs
diepe ravijnen – een indrukwekkend en onvergetelijk landschap.
Bij dit schilderij heb ik veel aandacht besteed aan de lichtval. Ik wil een
foto nooit letterlijk naschilderen; ik maak er graag mijn eigen interpretatie
van. Ook vind ik het leuk om met verschillende texturen *) te werken, zodat het
schilderij meer diepte en karakter krijgt.
Bezig zijn met kunst – zowel fotografie als schilderen –
geeft mijn leven veel invulling. Een groot deel van mijn leven maakte ik lange
reizen. Dat was een heel andere manier van leven, en het was fantastisch. Ik
ben blij dat ik zoveel foto’s en dia’s heb van die tijd, zodat ik mijn reizen
steeds opnieuw kan beleven. Die herinneringen blijven me inspireren, net als de
foto’s die ik nu in Den Haag maak.
*) textuur: zichtbaar en ‘voelbaar’ reliëf in een
schilderij, al is het vanzelfsprekend niet de bedoeling dat je eraan gaat
voelen.

Zuid-Argentinië, Andesgebergte
Acrylverf op doek
"Dit schilderij is gebaseerd op een foto die ik maakte van
het Andesgebergte tijdens een lange reis die mij van Guatemala en Caracas naar
het uiterste zuiden van Argentinië bracht Ushuaia. Daarna reisde ik verder door
Zuid-Brazilië en Venezuela. Het was mijn eerste grote reis, die in totaal
veertien maanden duurde.
Ik heb in mijn leven veel bergen gefotografeerd. Bergen
raken mij diep; elke bergketen heeft zijn eigen karakter. Deze reis was een
hoogtepunt in mijn leven. Ik voelde me in die tijd heel goed, vrij en verbonden
met de wereld om me heen.
Als ik aan deze reis terugdenk, komen er warme herinneringen
boven. Er gaat geen nacht voorbij zonder dat ik denk aan – of droom over – de
prachtige plekken op de wereld waar ik ben geweest.

Achter de wolken schijnt de zon
Acrylverf op doek
"Dit schilderij is geïnspireerd op een foto die ik tijdens de
coronaperiode vanuit mijn raam maakte. Voor mij staat dit beeld voor hoop: hoe
moeilijk het soms ook gaat, de zon kan altijd weer doorbreken. Wanneer ik me
somber voel, kunnen fotografie en schilderen mij een steuntje in de rug geven. Daardoor
kan het licht weer terugkomen en krijg ik nieuwe moed om verder te gaan.
Ik fotografeer al
jaren, en sinds de coronatijd maak ik bijna dagelijks foto’s vanuit mijn
raam. Vooral wolken inspireren me. In dit schilderij heb ik het samenspel van
wolkenstructuren en mist willen vastleggen.
Fotografie en schilderen geven mij rust, afleiding en
houvast. Ze helpen me om mijn gevoelens
te uiten en brengen me dichter bij mezelf."

De impressie op een voetstuk
Acrylverf op doek
"Ook dit schilderij is gebaseerd op een zelfgemaakte foto
vanuit mijn raam. Ik heb de foto eerst bewerkt, waarna deze me inspireerde tot
het maken van dit werk. In speel graaf met kleur en textuur in acrylverf.
Fotografie en schilderen draaien voor mij allemaal om het vinden van de juiste
expressie – en die expressie kan vervolgens weer een nieuwe impressie
achterlaten."

Dramatische wolken
Acrylverf op doek
"Ook dit schilderij is gebaseerd op een foto die ik vanuit mijn raam maakte. Fotografie
is al jarenlang een belangrijk onderdeel van mijn leven; zonder fotografie zou mijn
leven heel anders zijn. Wanneer ik een foto maak, bewerk ik deze later op mijn
tablet. Ik geef de foto dan een meer abstracte uitstraling, zodat er een nieuw
kunstwerk ontstaat.
Bij dit schilderij heb ik me vooral gericht op de dramatiek
van de wolken en de manier waarop het licht door de lucht speelt. Ik werk graag
met verschillende texturen om diepte en beweging te creëren.
Fotograferen , foto’s bewerken en schilderen nemen een groot
deel van mijn leven in. Het zijn activiteiten die bij mijn identiteit horen en
die mij dagelijks inspiratie en voldoening geven. "
‘Ik ben trots op Sjoerd, mijn broertje’, schreef ik in het
gastenboek.
‘Onderweg’ is nog tot/met woensdag 1 april (geen grap) te
bezoeken in het souterrain van Theater Dakota, Zuidlarenstraat 57 in Den Haag.
De toegang is gratis. Dakota is open van maandag t/m zaterdag, 10:00-20:00 uur.
