Nr. 290 - zondag 25 juni 2023 (week 25)
Perfecte harmonie; beeldenspeeltuin in Leiden

LAATSTE ZES AFLEVERINGEN

289. KNOTJE VAN ROTJE EN ANDERE ROTTERDAMSE BEELDEN (18/06/2023)
288.TRAAG HERSTEL (11/06/2023)
286. DICHTER BIJ VERMEER (MAAR NIET TE DICHT) (23/04/2023)
285/287.  'JIJ KRIJGT NARCOSE, KNAAP!', OFWEL: HET ROESJE / HET ROESJE, DE ERVARING) (26/03 en 14/05/2023)
284. ITALIANISEREND; DE BENTVUEGHELS VAN ROME (12/03/2023)
283. GRIETMANNEN, EEN GRENSLEEUW EN VERDER VAN ALLES WAT; MUSEUM HEERENVEEN (26/02/2023)
   

FHM’s A-viertjes is een rubriek op de Thuispagina van Frans Mensonides, die Henk als middle name heeft en dus FHM als initialen.
FHM’s verschijnt altijd op zondag, maar niet op elke zondag.


 

Ook in deze aflevering weer beelden, net als in de vorige. Maar de openbaar-vervoer-reisverslagen die de hoofdmoot vormen van mijn Thuispagina, zitten er zo langzamerhand ook weer aan te komen. Goed nieuws voor de fans van OV-verhalen, die vermoedelijk talrijker zijn dan die van beeldenverhalen.

Ik besteedde in deze rubriek al eens eerder aandacht aan de tentoonstelling Beelden in Leiden, BIL. Die wordt elke zomer gehouden in de openlucht op de Hooglandse Kerkgracht, in een uithoek van het centrum – als dat geen contradictie is. Tot mijn schrik zie ik dat dat eerdere stuk al 11 zomers geleden geschreven is; ja, ja, ja; de tijd vliegt...

De tussenliggende edities van deze beeldenexpositie door jonge kunstenaars konden me niet erg bekoren, voor zover ik ze gezien heb. Meestal bestonden die uit wat vage, ondefinieerbare beelden in sombere kleuren, die niet uit de verf kwamen onder het donkere gebladerte op dit gedempte grachtje. Ik heb me er in sommige zomers zelfs wel wild aan lopen ergeren.

Van de week liep ik daar zo maar wat te wandelen. Ik was helemaal niet uit op kunstgenot, maar om mijn conditie op te vijzelen na een operatie met een lange herstelperiode. En ik zag opeens een heel erg fleurige tentoonstelling. Die past ook wel bij het thema van 2023, de Speeltuin. Kunstenaars, waar ter wereld ook, doen niets anders dan de wereld spelenderwijs te ontdekken en weer te geven, met kinderlijke onbevangenheid. Daar passen geen chagrijnige kleuren bij, vind ik.

Daarom waag ik er na 11 jaar toch weer eens een FHM’etje aan. Ook hier ga ik mijn traditionele tentoonstellings-top-6 samenstellen. Nu staan er op de Hooglandse Kerkgracht ook exact 6 kunstwerken, dus die kwalificeren zich allemaal automatisch voor de top-6; dat maakt het selectieproces wel eenvoudig.

Ik behandel ze niet in volgorde van mijn voorkeur, maar van zuid - waar ooit de Leidse wezen woonden die alle branden in de stad blusten - naar noord. Daar heb ik om de hoek, in een bouwval, ooit tijdens een wankele tussenfase in mijn leven met mensen van beiderlei kunne zwaar zitten bomen over maatschappelijke ontwikkelingen, onder meer over de man-vrouwverhoudingen. Maar dat heb ik in 2012 allemaal al verteld.


*1* Bas Oussoren, The Spectacle
Dank zij Oussoren heeft Leiden deze zomer met Culemborg en Bergen op Zoom gemeen dat het een stadspoort bezit die midden in de stad staat. Hij valt uit de toon bij de middeleeuwse architectuur in deze buurt, die je door de poort heen daardoor juist des te beter opvalt.


*2* Nazif Lopulissa, Meeting you for the first time
Lopulissa is gefascineerd door speeltuinen, en dan vooral door de tegenstelling tussen het speelse uiterlijk van de speeltoestellen en de strakke ontwerpregels waarmee zulke kinderspeelplaatsen zijn aangelegd. In Meeting you for the first time verzamelde hij een veelheid aan voorwerpen die hem doen herinneren aan zijn jeugd en zijn voorouders. Het werk is ge´nspireerd op het vluchtkoffertje dat altijd klaarstond bij zijn Molukse opa en oma.

*3* Susanne Khalil Yusef, Gezichtsvinding
Susanne Khalil Yusef schiep een beeld van Handala, een stripfiguur die in Palestijnse bezette gebieden uitgroeide tot een nationaal symbool. Het kind, dat eeuwig op de vlucht is, wordt altijd weergegeven op de rug. Maar een beeld, daar kun je omheen lopen, en zo kreeg Handala hier toch nog een gezicht.

*4* Eugenie Boon, Bot’i piskadˇ riba laman ganchu (A fisher’s boat over the ocean)
Tijdens een regenperiode op Curašao maakten Boon en haar buurkinderen bootjes van opgedroogde kokosvruchten om te laten varen op het wegstromende regenwater. Dit kleurige, golvende kunstwerk beeldt het speelse speeltuinthema perfect uit.

Ik schreef hierboven dat ik de beeldhouwwerken niet wilden rangschikken naar voorkeur. Maar dit beeld, of liever: deze installatie, krijgt mijn stem voor de publieksprijs. Daarvoor had ik, geloof ik, ter plaatse een QR-code moeten scannen. Dus ik keer er nog een keer voor terug naar de Hooglandse Kerkgracht.

Naar begraafplaats Rhijnhof wil ik ook nog, als ik weer mag fietsen van de dokter. Ook op Rhijnhof staan enkele beelden die tot de collectie van BIL behoren.

*5* Stijn ter Braak, De voordeur van de conciŰrge
Ter Braak vervaardigde dit kunstwerk van gevonden materialen. Ik was er aanvankelijk helemaal niet enthousiast over, maar dat kwam doordat ik eerst de achterzijde in mijn gezichtsveld kreeg. Die deed me te veel denken aan de grauwe beelden uit de magere jaren van BIL. Maar de deur van de conciŰrge die de voorzijde vormt, harmonieert perfect bij de deuren op de gracht. Dat korte, kromme, gedempte grachtje kreeg dit jaar nou net precies de beelden die erbij passen.
Maar waarom nou juist de deur van een conciŰrge? Het is vandaag te tropisch om me daarover het hoofd te willen breken.

*6* Vera Gulikers, The Guards (Making is Breaking)
Dit beeld is een verbeelding van de gewoonte onder een bepaald slag Engelse mannen om een vrouw of meisje een ‘dog’ te noemen. Daarmee geven ze aan dat ze een vrouw lelijk, gewoontjes en onaantrekkelijk vinden. En honds, klaarblijkelijk. Gulikers beschouwt ‘hond’ daarom maar als geuzennaam, en beeldde zichzelf 2 keer af als zo’n blaffend zoogdier.

Dat altijd zo vervelende gedoe tussen de geslachten doet me nu toch weer denken aan die praatgroep op 3 stappen om de hoek, al zou ik het daar niet meer over hebben. Voor mij is er met dit beeld op deze plaats een cirkel rond.

Alles is hier vanmiddag toch al in perfecte harmonie: de beelden, het decor van de gracht, de zomerzon, de herinneringen uit een lang vervlogen levensfase. En dat terwijl ik er alleen maar liep om aan mijn conditie te werken. Ik had net zo goed een andere gracht, straat of steeg in kunnen slaan dan de Hooglandse Kerkgracht. Dit was: vinden, zonder dat ik iets gezocht had.

Een aardige opsteker in een nogal chagrijnige periode. En ook nog thuisgekomen met een onderwerp voor een FHM┤etje. Dat hiermee voltooid is. Maar niet voordat ik gemeld heb dat Beelden in Leiden nog tot/met zondag 6 augustus 2023 te zien is op de Hooglandse Kerkgracht.

FHM
25 juni 2023
Er geweest: maandag 19 juni 2023

VOLGENDE AFLEVERING: EEN LEPEL VAN ROESTVRIJ STAAL (EN GROOTOUDERS VAN GOUD) (02/07/2023)



ę Frans Mensonides, Leiden, 2023